Log in


Project: Σε ποια κοινωνία ζούμε βασικά; (8)

Project: Σε ποια κοινωνία ζούμε βασικά; (8)

Τι θα έλεγε ο Claus Leggewie (καθηγητής πολιτικής επιστήμης στο Gießen):

-Multi Kulti. Spielregeln für die Vielvölkerrepublik. Rotbuch Verlag, Berlin 1990
-Die Globalisierung und ihre Gegner. C. H. Beck Verlag, München 2003

Σε ποια κοινωνία ζούμε βασικά;
Ζούμε σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία, έστω κι αν αυτήν την πραγματικότητα δεν την έχει αντιληφθεί ακόμα ο καθένας. Ο πολιτισμικός πλουραλισμός είναι ένα αυτονόητο χαρακτηριστικό των μοντέρνων κοινωνιών. Ότι στη Γερμανία το κοινωνικό ανήκειν συχνά εξακολουθεί ακόμα σε μεγάλο βαθμό να εξαρτάται από την καταγωγή και την εθνικότητα είναι και παραμένει ένα πολιτικό έλλειμμα. Με αυτό συνδέεται η μέχρι τώρα ανεπαρκώς επιτευχθείσα ένταξη ανθρώπων που εν μέρει ζουν εδώ και δεκαετίες ανάμεσά μας. Σε σχέση με την αναθεώρηση της νομοθεσίας για την ιθαγένεια η γερμανική πολιτική έχει αποτύχει οικτρά. Ένα άλλο έλλειμμα αφορά της έλλειψη μεταναστευτικής πολιτικής. Χωρίς μια ρυθμισμένη μετανάστευση δεν θα μπορέσουμε εμείς στη Γερμανία να διατηρήσουμε με διάρκεια το οικονομικό και κοινωνικό μας σύστημα.

Πού βλέπεις τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία της κοινωνίας αυτής;
Όταν ανατρέχω στην εποχή των πρώτων πολιτικών μου δράσεων ως πρόεδρος της τάξης και συντάκτης της μαθητικής εφημερίδας στις αρχές της δεκαετίας του '60 και μετά, δηλαδή σχεδόν στο σύνολο της ιστορίας της Δυτικής Γερμανίας, βλέπω το δυνατό σημείο των μοντέρνων κοινωνιών στην ικανότητά τους για προσαρμογή σε κοινωνικές και πολιτισμικές αλλαγές. Εννοώ την ικανότητά τους όχι μόνο να διαχειρίζονται κρίσεις, αλλά τουλάχιστον ενίοτε και να τις αξιοποιούν παραγωγικά. Ένα αδύνατο σημείο της κοινωνίας, το οποίο εμφανίζεται με όλο και μεγαλύτερη σαφήνεια τα τελευταία 20 χρόνια, βλέπω στο ότι έχει ξαναγίνει περισσότερο άνιση. Δεν είμαι οπαδός του "equality of results", αλλά περισσότερο από ποτέ υποστηρικτής του "equality of opportunities" και αυτή η ισότητα των ευκαιριών πραγματικά δεν είναι δεδομένη στην κοινωνία μας, ούτε στο σχολείο, ούτε στο πανεπιστήμιο άρα ούτε και στην αγορά εργασίας.

Πώς είναι για σένα η ιδανική κοινωνία;
Αυτή δεν υπάρχει και όλοι όσοι την κυνηγάνε, όπως κι εγώ για κάποια περίοδο, μου φαίνονται ύποπτοι. Τέτοιες ουτοπίες είναι τρομακτικές. Στην ιδανική κοινωνία εξακολουθεί να αξίζουν αλλαγές. Διαφορετικά θα ήμουν άνεργος.

Θέλεις να αλλάξεις την κοινωνία;
Υπάρχουν αρκετές αφορμές για να απελπίζομαι με την κατάσταση του κόσμου, ειδικά λόγω του τρόμου που έγινε σαφής μετά την 11η Σεπτεμβρίου και των λανθασμένων αντιδράσεων σ' αυτόν. Το σύνθημα του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ που συνεδριάζει κάθε χρόνο είναι: Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Αυτό ακούγεται σχεδόν αντι-ουτοπικό και αφήνει ανοιχτό το αν αυτός ο άλλος κόσμος θα είναι και καλύτερος. Υποστηρίζω μια παγκόσμια τάξη που είναι πιο δίκαιη, πιο διαρκής, πιο πολυσχιδής και πιο δημοκρατική. Όλα αυτά είναι κατηγορίες που ως γνωστόν χρειάζονται εξηγήσεις και διαπραγματεύσεις.

Πώς θα είναι η κοινωνία του αύριο;
Ειλικρινά δεν έχω ιδέα. Όμως τίποτα δεν είναι εντάξει σε μια παγκοσμιοποίηση που αποκλείει και αφήνει πίσω της τόσους πολλούς. Στο μεταξύ διαμορφώνεται μια υπερεθνική κοινωνία, στην οποία παίζουν έναν μεγαλύτερο ρόλο μη κρατικοί ακτιβιστές και διάφορες μη κυβερνητικές οργανώσεις. Αυτό με βάζει σε σκέψεις και μου δίνει ελπίδα. Επίσης τα ψηφιακά μέσα έχουν φέρει κάποια πρόοδο όταν εξυπηρετούν τους κριτικούς πολίτες, οι οποίοι σύμφωνα με τις επιγνώσεις του "World Values Survey" υποφέρουν από τις καθεστηκυίες πολιτικές συνθήκες και αναζητούν καινούριες δυνατότητες δραστηριοποίησης.

 

© 2014 Συστημικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης