Log in


Το προφίλ του Ινστιτούτου

Το Συστημικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης (ΣΙΘ) εμπνέεται από τις παρακάτω πεποιθήσεις, αξίες και σχέδια, τα οποία αποτελούν τις βάσεις της πρακτικής που υλοποιείται, αναπτύσσεται και προάγεται στους κόλπους του:

Διαφωτισμός
Η άδολη έκκληση που κάθε τόσο κάνουμε και πρέπει να κάνουμε στον εαυτό μας να χρησιμοποιεί τη δική του κρίση.

Χειραφέτηση
Η υποχρέωση που από μόνοι μας έχουμε αναλάβει να νοούμε τους εταίρους στην επικοινωνία, ιδιαίτερα αυτούς που αναζητούν συμβουλή ως πελάτες ή ασθενείς, ως καταρχήν ισότιμους και με ίσα δικαιώματα. Έτσι συνδεόμαστε με μια παράδοση σχέσεων που φτάνει μέχρι πίσω στην αρχαιότητα και έχει ως πρότυπο το σωκρατικό διάλογο. Σύμφωνα με αυτήν, ιδιαίτερα η εξορισμένη συμπεριφορά χρειάζεται την επανεισαγωγή του εξοστρακισμένου στην επικοινωνία.

Ευαισθησία για το πλαίσιο
Η διάθεση να βλέπουμε κάθε είδους συμπεριφορά ενταγμένη σε χρονικά πλαίσια, σε πλαίσια σχέσεων και σε πλαίσια διαφορετικών σημασιοδοτήσεων και έτσι να επιτρέπουμε σε κάθε είδους συμπεριφορά να γίνει μια συμπεριφορά που εξαρτάται από το πλαίσιο, έχει νόημα και είναι ορθολογική. Η ευαισθησία για το πλαίσιο, ωστόσο, δε σημαίνει πως κάθε είδους γεμάτη νόημα και ορθολογική συμπεριφορά πρέπει και να χαιρετίζεται, αλλά ότι παραμένει ανοιχτή σε ηθικές αξιολογήσεις.

Κονστρουκτιβισμός
Η άποψη πως δεν υπάρχει κάποια προνομιακή οπτική της πραγματικότητας, αλλά ότι οι εκάστοτε διαφορετικές παρατηρήσεις μπορούν να οδηγήσουν σε διαφορετικές πραγματικότητες και να έχουν διαφορετικές πρακτικές συνέπειες. Έτσι, δε μας απασχολεί πλέον το ερώτημα τι είναι πραγματικό, αλλά πώς δημιουργείται αυτό που κάποιος θεωρεί ως πραγματικό καθώς και ποιες άλλες δυνατότητες εναλλακτικών κατασκευών υπάρχουν ακόμη και ποιες συνέπειες θα είχε η κάθε μια από αυτές.

Επιστημονική λογική
Η βασική παραδοχή ότι κάθε είδους πρακτική πρέπει να τεκμηριώνεται, να δέχεται τη διερεύνηση της αποτελεσματικότητάς της και να διατυπώνει θέσεις που να μπορούν να διαψευστούν ή και να αμφισβητεί τον εαυτό της με τη δυνατότητα να αναιρεθεί.


 Το Συστημικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης (ΣΙΘ) θεωρεί επειγόντως απαραίτητο να οριστεί εκ νέου ο όρος «συστημική», που στο μεταξύ έχει γίνει ασαφής και άρα παρεξηγήσιμος, ορίζοντας και τι δεν είναι «συστημικό». Στο πνεύμα αυτό πρέπει να διαπιστώσουμε πως μερικές εξελίξεις και πρακτικές της συστημικής θεραπείας και συμβουλευτικής είναι ένας μύθος και ότι ήδη εδώ και αρκετό καιρό δεν μπορούν πλέον να διακριθούν κοινές βασικές πεποιθήσεις που (ίσως) κάποτε υπήρχαν. Με την ίδρυση του Συστημικού Ινστιτούτου Θεσσαλονίκης (ΣΙΘ) γίνεται η προσπάθεια να τεθεί εξαρχής σε μια σαφή και κατανοητή βάση η πρακτική που αναπτύσσεται σ’ αυτό, καθώς επίσης και να δηλωθεί τι ακριβώς δεν μπορεί να συμβεί ή και τι δε θα πρέπει να αναμένεται από αυτό.

Δεν είναι συστημική μια φιλόδικη στάση που «ξέρει καλύτερα»
και που συνδέεται με την πεποίθηση κάποιων ότι έχουν μια προνομιούχο πρόσβαση στην πραγματικότητα, η οποία οφείλεται σε μια γνώση που τους έχει αποκαλυφθεί και υπονοούν ότι την έχουν αποκτήσει περίπου φαινομενολογικά.

Δεν είναι συστημική η διαμόρφωση μιας σχέσης υποταγής
σε οποιονδήποτε και σε οτιδήποτε, δηλαδή μια πρακτική που φαντάζεται ότι κατέχει μια γνώση για το σωστό, για τη σωστή τάξη και άρα πρέπει να υποταχθούν σ’ αυτήν οι πελάτες, εκείνοι που αναζητούν συμβουλή ή άλλοι κοινωνικοί συνομιλητές και όπου οι όποιες αντιδράσεις εναντίωσης τιμωρούνται με αυστηρό εξορισμό από την επικοινωνία.

Δεν είναι συστημική μια παθητική ή ουδέτερη επιστημολογικά ανοχή αποφθεγμάτων
που αμφισβητούν επιθετικά βασικές ανθρωπιστικές αξίες όπως η ισοτιμία, η προσωπική ευθύνη και ο σεβασμός.

Δεν είναι συστημική μια αφελής «θετική» σκέψη
που διατείνεται πως «όλα μπορούν να γίνουν». Τα τελευταία χρόνια έχει εμφανιστεί μια απλοϊκή επιφανειακότητα του ωραίου χαμόγελου, η οποία ισχυρίζεται ότι με τον προσανατολισμό στη λύση και στα αποθέματα μπορούν να γίνουν τα πάντα. Αυτή η θέση αποκαλύπτει το δυνητικά απάνθρωπο ποιόν της το αργότερο όταν έχουμε να κάνουμε με διλήμματα που δεν μπορούν να διαλυθούν.

Δεν είναι συστημική μια ακραία οικονομία της αγοράς που δικαιολογεί τα πάντα και τους πάντες
σύμφωνα με το σύνθημα: Είναι σωστό να πουλιέται ότι μπορεί να πουληθεί και ότι μπορεί να πουληθεί είναι σωστό. Ήδη από τις απαρχές της συστημικής θεραπείας και συμβουλευτικής έχει παρατηρηθεί ως εκ γενετής σφάλμα μια μονομερώς τονισμένη εγκυρότητα της ανταλλαγής, των σχέσεων ανταλλαγής και της μεταφοράς της οικονομίας της αγοράς. Όπως κι’ αν παρουσιάζεται η πεποίθηση αυτή, ως μεταφορά για βιβλία λογαριασμών, ως πίστη στη δικαιοσύνη ή πολύ απλά μόνον ως ακραία καπιταλιστική οικονομία της αγοράς, δεν ανταποκρίνεται στις υπαρξιακές συνθήκες ιδιαίτερα των σχέσεων οικειότητας και, εκτός αυτού, απλώς οδηγεί τους ανθρώπους περισσότερο προς την παγκοσμιοποιημένη εκμετάλλευσή τους.

 

© 2014 Συστημικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης